Verslag van Abe.
Het werk zit er op! Gisteren hebben we onze klus af kunnen ronden. De werkzaamheden bestonden de laatste dagen grotendeels uit het afbouwen van het speelhuis. De foto’s geven een beeld van de speeltuin. Uiteraard waren er wel meer wensen van het internaat, maar helaas was daar geen tijd en geld voor. We hebben zelf kunnen constateren hoe blij de kinderen er mee zijn.
Het afscheid van de kinderen was voor sommigen ook erg moeilijk. Een klein meisje klemde zich aan Demi vast en wilde geen afscheid nemen. Ook het afscheid van een paar kleine jongetjes, die steeds bij ons op de bouwplaats waren, was moeilijk. Een stel kleine boeven, maar wel aandoenlijk. Voor de aanwezige kinderen was het dit jaar weer een feest. De laatste werkdag heeft Gerlof nog een stel nieuwe banden op een rolstoel gezet, dus nog meer blijde gezichten.
Ook de ontspanning is op deze reis niet vergeten. Donderdagavond is een bezoek gebracht aan een pretpark in Dushanbe. Vanmiddag is de groep naar een stuwmeer in de bergen geweest. Hier wordt veel elektriciteit opgewekt. Helaas komt dit niet altijd ten goede aan de bewoners van dit land. De electriciteit wordt voor een deel doorverkocht aan het buitenland. Er zijn nog steeds gebieden die slechts enkele uren stroom per dag hebben.
Morgen nog een keer naar de bazaar en ‘s avonds met onze Tadzjiekse vrienden uit eten in de stad. Maandagmorgen vroeg vertrekken we weer richting Nederland. We hopen ongeveer kwart voor twee op Schiphol aan te komen.
Dit is een samenvatting van de laatste dagen, omdat de laptop niet altijd optimaal functioneert.

3 reacties, RSS