Hallo luitjes,

Een doordringende blik kijkt me aan.. Als ik besef dat het Umed is, is hij al onderweg naar mij. “Houkjee!” roept hij en geeft enthousiast een boks. Hij heeft de hele dag bij ons rondgehangen. Wat is hij gegroeid voor het Tadzjiekse doen. Als 4-jarige baby zat hij in 2011 al bij mij op schoot. Elk jaar is hij er weer, maar deze keer is hij echt een “grote” doerak geworden. Hij is natuurlijk wel veel te klein voor zijn leeftijd, door de slechte en eentonige voeding die ze in het internaat krijgen. Wel een geweldig begin van de dag. We zijn vandaag met een grotere werkgroep, de meeste zieken zijn weer aardig opgeknapt. Zelf gelukkig nog geen last gehad ziekte of warmte. Tot nu toe is dit voor mij de “koudste” tadzjiekse reis en daarnaast dit jaar ook veel luxe, het bevalt me prima. Bij ons kamp een voetbalveld met uitzicht op de bergen, wat een plaatje..

Vanochtend zijn Lois, Idwer en Hendrik bij de kinderen geweest. Annamariakoekkoek en zakdoekje leggen was een groot succes. ’s Middags hoorden we ze de liedjes nog zingen (poging tot haha). Ook wilden de kinderen laten horen wat zij geleerd hebben op school. In een kring zongen ze uit volle borst voor ons. De anderen van de groep zijn aan de slag gegaan in de klaslokalen. Onze koffiejuffrouw Anna-Rixt had om koffietijd de koffie en thee klaar, echt perfect! Daarnaast is alle kleding die we voor de kinderen hebben meegenomen, gesorteerd en opgeslagen, dat deel is nu klaar. Alles wat er nog was zag er netjes uit. Wat we nog wel willen melden is dat winterjassen nog van harte welkom zijn.

’s Middags is naast de standaardwerkzaamheden de eerste rolstoel opgeknapt. Van deze rolstoel waren de banden lek en de voetensteun miste. De jongen waarvan de rolstoel is, kon hem daarna meteen uitproberen. Onvergetelijk die glimlach, als een koning op zijn troon. “Hjir dogge je it foar, geweldig sa’n frolik mantsje.” zoals Gerben het verwoorde.

Hier gaat dus alles goed, van heimwee totaal geen sprake. Laat ons maar lekker bealigje!

Liefs,
Houkje


Hee,

Vanochtend na het ontbijt ben ik met Liuwe en Odil naar het internaat gegaan om de lijst van spullen die gekocht moesten worden op te halen. Daarna zijn we eerst naar Hisor geweest om de spullen in te kopen die nodig waren (trap, verf, breekijzers, rollers, pur en sponzen). Daarna hebben we Alek opgehaald en zijn we naar Dushanbe gereden waar Alek de paspoorten en pasfoto’s heeft afgeleverd.
Daarna zijn we naar een supermarkt in Dushanbe gereden waar we een paar flesjes bier hebben gehaald voor in het kamp. Na het boodschappen zijn we terug gereden naar het kamp waar we even wat gegeten hebben. Na het eten zijn we naar het internaat gegaan waar we nog hebben geschilderd en opgeruimd. Toen zijn we met zijn allen terug naar het kamp gegaan waar we nog even gezwommen hebben.

Dietmer

3 reacties, RSS

  • lammie

    zegt op:
    31 juli, 2014 om 20:41

    Goed bezig daar voor die lieve kids.

  • Margaretha de Vries

    zegt op:
    31 juli, 2014 om 21:35

    Hoi allegeare, wat moaie ferhalen al wer. Wat in gelok dat jim yn in lan wenje, dat jim de mooglikheid ha om berntsjes te helpen dy’t it net sa troffen ha mei it plak der ’t hun wiegje stie. Troch jim help kin de kwaliteit fan hun libben in stik better wurde. Dy “smile” op dy kopkes, der dogge jo it foar. Geweldich! Groetsjes, Margaretha

  • Kasimier

    zegt op:
    31 juli, 2014 om 21:42

    Lieve Lois
    Wij zijn trots op jou en de anderen, klaar staan om kinderen in de vreemde te helpen en gelukkig maken.

    Geweldig,

    xxxxx

    Opa Henk en oma Mieke