Verslag van 31 december en 1 januari

Afgelopen twee dagen waren feestdagen in Tadzjikistan. Op oudjaarsdag zijn Abe en ik met Andaleb naar de bazaar geweest. Onvoorstelbaar wat daar te koop is, in ieder geval geen ‘nee’. Het was druk op de bazaar, want iedereen deed inkopen voor oudejaarsavond. De jaarwisseling is een groot feest in Tadzjikistan, zoals wij kerst vieren, met een kerstboom, kerstmuts, cadeau’s, lekker eten en gezellig samenzijn.

’s Middags hebben Abe en ik een bezoek gebracht aan Sharofiddin en zijn vrouw. Zoals gebruikelijk wanneer je een bezoek brengt aan iemand hier, kregen we een complete maaltijd aangeboden. Het was gezellig en we hebben lekker gegeten. Aangezien Sharofiddin aan dezelfde straat woont als de flat waarin wij verblijven, durfden Abe en ik het aan om terug te wandelen, in plaats van een taxi te nemen. Het was heerlijk weer, zo warm dat de winterjas niet meer aan hoefde. In deze wandeling, van ongeveer een half uur, verbaasden we ons weer over de contrasten. Aan de ene kant spiksplinternieuwe gebouwen, terwijl even later alleen maar oude flats te zien zijn. Steeds weer komen we dat tegen in Dushanbe en dat blijft onbegrijpelijk.

Oudejaarsavond hebben we gezellig in het appartement in de flat gezeten met Odil, Dilshod en wat vrienden van Odil. Wel jammer dat Abe en ik de helft van de gesprekken niet meekrijgen, omdat deze voornamelijk in het Tadzjieks zijn. Dilshod had een paar stukjes carbid, waarmee hij met een lege spuitbus kon schieten. Leuk om toch nog even traditioneel te carbid schieten op oudejaarsdag. Rond half 12 zijn we in de auto van een vriend van Odil naar de stad gegaan, maar helaas was daar geen vuurwerk en groot feest. Volgend jaar beter!

De volgende dag, nieuwjaarsdag, was eveneens een feestdag. Hoewel er altijd wel mensen op straat zijn, was het duidelijk rustiger. Aan het einde van de ochtend zijn we met twee grote zakken kleding naar het internaat gegaan. De kledingvoorraad is flink geslonken het afgelopen half jaar! Met zo’n 40 kg aan kleding, hebben we de voorraad winterkleding wat aangevuld.

Nadat we de kleding afgeleverd hebben in het internaat, zijn we met de taxi naar het huis van Andaleb en zijn familie gegaan. Daar werden we hartelijk ontvangen door zijn hele familie en aangezien het lunchtijd was, kregen we weer een maaltijd aangeboden. We hebben weer heerlijk gegeten en na de lunch heeft Andaleb ons het huis laten zien. Hij woont met zijn gezin, ouders, broers en diens kinderen in een mooi groot huis in een dorpje vlakje Dushanbe. Zelf hebben hij en zijn vrouw een dochtertje van zes maanden oud. Het was gezellig druk in het huis met zoveel mensen. Aan het einde van de middag zijn we weer terug naar de flat gegaan.

Morgen is het een normale dag in Tadzjikistan en hopelijk kunnen we dan eindelijk contact krijgen met de directie van het internaat om onze plannen voor de zomer te bespreken.

3 reacties, RSS

  • Gieny

    zegt op:
    1 januari, 2015 om 18:07

    Hé Abe en Djoke
    Jullie genieten denk ik van al de belevenissen daar en het blijft indrukwekkend,
    ook mooi om een beeld van de kledingkast te hebben, die moet inderdaad weer bij gevuld worden en ook
    leuk om de verslagen weer te lezen.
    Veel succes de komende dagen.

    Gr v Gieny

  • Rudy en Saskia

    zegt op:
    1 januari, 2015 om 20:40

    Beste Abe en Djoke,

    Mooi om te kunnen lezen wat jullie meemaken.
    We hopen dat jullie de directrice snel kunnen spreken en zo een beeld kunnen vormen wat er dit jaar gedaan kan worden.
    Veel succes nog, maar ook genieten van de contacten met de kinderen en de mensen daar en natuurlijk ook van het heerlijke eten!

    Hartelijke groeten van Rudy en Saskia en een dikke zoen van Julian voor opa Abe

  • janneke

    zegt op:
    2 januari, 2015 om 00:07

    Hé Djoke en Abe,

    Fijn van jullie te horen. Wat fijn dat je dan zo vriendelijk ontvangen wordt. Bijzonder hoor!
    Gelukkig gaan jullie gord…en hopelijk een goede reis gehad. Veel succes en we blijven op de hoogte.
    Hopelijk zijn er wat jassen, truien en schoeisel bij waar de kids wat aan hebben…

    Groetjes van Raisa en Janneke uit Lollum