Vandaag alweer de laatste dag dat we hier in Tadzjikistan mogen zijn. Vanmorgen om zes uur opgestaan en na de douche de stad ingegaan. Ook op zondagmorgen al veel drukte op straat. Tijdens de wandeling zie ik een grote kerk, maar helaas is deze gesloten. Volgens een ingemetselde steen is deze gebouwd in 1990, dus nog betrekkelijk nieuw. Door langs deze kerk te lopen, krijg ik toch een beetje een zondaggevoel. Hierna kom ik op een grote bazar (markt) waar het zwart ziet van de mensen. Hier worden vooral groenten en fruit verkocht. Na twee uur ben ik weer terug in de flat om iets te eten.
Na de koffie gaan Jan, Odil, Andaleb en ik op bezoek bij de directrice van het internaat. We worden hartelijk ontvangen en uitgenodigd om plaats te nemen aan tafel. Dit ligt ons beter dan op de grond de maaltijd te nuttigen. We worden weer overladen met allerlei soorten voedsel. Ook mogen we kleine Ype bewonderen, een prachtig mooi kereltje van twee jaar oud. De vader van de directrice komt later bij ons aan tafel zitten en geniet van onze aanwezigheid. In de loop van de middag rijden we naar de bergen ten oosten van Dushanbe. Hier verpozen we een tijdje op een rustbed bij een riviertje en genieten we van de prachtige omgeving. Aan het eind van de middag begint het te regenen en rijden we terug naar de flat waar we afscheid nemen van de directrice.
Nu nog de laatste maaltijd hier en misschien nog even rusten. Jan ligt intussen al te pitten en hoeft evenals gisteravond geen eten meer. Morgen om circa 2.00 uur gaan we weer richting vliegveld en dat is het einde van deze mooie week met vele onverwachte momenten. We hebben beiden een goed gevoel over onze tijd hier. We hebben een verblijf gereserveerd voor de groep in de zomer en bekeken welke werkzaamheden we gaan doen met de groep. Er zijn aankopen gedaan voor de werkzaamheden door derden, afspraken gemaakt met de directrice, wasmachines gerepareerd. Verder zijn we druk bezig geweest met het regelen voor de visa van de groep. De visa kunnen namelijk veel goedkoper hier in Tadzjikistan worden geregeld.

Net zoals Gieny Meekma vorig jaar zei, kunnen we zeggen: ons doel is bereikt.

Een laatste groet uit Dushanbe,
Abe

2 reacties, RSS

  • Lammie

    zegt op:
    11 mei, 2014 om 21:29

    Ik zie uit naar morgen en jullie verhalen
    Lammie

  • Chris en Nathalie

    zegt op:
    13 mei, 2014 om 18:58

    Hallo Abe,

    Goed om te lezen dat het eerste doel bereikt is! Chris en ik kijken uit naar je verhalen van het zomer met de groep. Alvast weer heel veel succes!

    Groetjes Chris en Nathalie