– Geschreven door Anna-Rixt –

Wat is Tadzjikistan in ontwikkeling! Elf jaar geleden mocht ik mijn eerste voetstappen zetten op Tadzjiekse grond. Toen kwamen we binnen op het vliegveld in dikke chaos. Een donkere ruimte met een vloer die het verre van egaal was. En die wc! Wat was dat gat vies en wat voelde ik mij naakt zo zonder deur voor die wc! Gelukkig had ik een rol wc-papier in de handtas gestopt.

Dit jaar kwamen we binnen op een keurig vliegveld. De bekende briefjes invullen die we in moeten leveren bij de douane en opstellen in rijen voor de douanecheck. We werden goed in de ogen gekeken en er werd een heuze foto gemaakt van ons ter plekke! En weet je wie er achter het glas zat? Zowel mannen als vrouwen!

Ja, Tadzjikistan is in ontwikkeling. De wegen vanaf de hoofdstad Dushanbe naar het internaat in Hisor zijn mooi geasvalteerd. Werden we vier jaar geleden nog bijna dagelijks aangehouden door de politie, nu is het in een week maar één keer voorgekomen. Het was een kwestie van de papieren van de taxichauffeur controleren en we konden weer door. Waar zijn de tijden gebleven dat er teveel mensen in het busje zaten en er een aantal uit moesten stappen om vervolgens 20 meter verder weer in te stappen? En waarom is het zo stil op de weg, nu de auto’s niet meer steeds naar elkaar toeteren? En de auto voltanken vanuit een vrachtwagen, wat een lacher! Nu zijn er enorm veel tankstations.

Plof, rijstenpap, linzen en droog brood. Zomaar een voorbeeld van wat er in 2007 op ons bord lag. Met de hand gewassen in koud water, in de vieze keuken van het internaat. Nu eten we in de flat. Iedere ochtend vers brood. Pasta stond al op het menu, net als aardappelen met een gehaktbal en wortelen. Uiteraard afgesloten met een lekker toetje. Geheimpje? We kunnen ook lekker genieten van een koekje de terugweg in de taxi na een lange dag werken.

Wat hebben we het goed en wat is het land in ontwikkeling. Een groot deel van de bevolking heeft het nog slecht, maar er is een positieve ontwikkeling gaande in dit bijzondere land!