Na ons gezamenlijk ontbijt gingen we met z’n allen naar het internaat behalve Lois, Lisanne en Bauke. Zij gingen naar de stad voor de boodschappen en om materiaal op te halen. De avond daarvoor was iedereen al ingedeeld door Bauke. Zo gingen Gerlof, Gerben en Hanna de vensterbanken repareren. Leslie, Floris en Hilda gingen met de deuren aan de gang en maakten de lokalen stofvrij, zover dat mogelijk is in het internaat. De muren werden geschilderd en gaten werden geplamuurd door Abe, Sander, Gwen en Wycher, die al bijna in elkaar vielen door de vocht en scheuren in de muren. Renske, Wietske en Houkje mochten de kinderen wassen en tanden poetsen. De kleren sorteren werd door Gieny, Houkje en Moniek gedaan.

De vele kleren die vanuit Nederland waren meegenomen werden op maten gesorteerd en in een inloopkast geplaatst zodat de kinderen die in de winter komen ook mooie kleren kunnen uitzoeken. Helaas waren er nu maar 3 kinderen op het internaat, dus konden we alleen met hun kleren passen. In de middag kwamen de kinderen nadat ze gewassen waren één voor één langs. Eerst was Tudi aan de beurd. De kleren die hij aan had waren erg vies en hij was blij dat hij ‘nieuwe’ kleren mocht uitzoeken. De dag daarvoor was hij al eerder even in het lokaaltje geweest en had hij de bergen kleren al zien liggen. Nu was het dan voor hem zover en mocht hij nieuwe kleren uitzoeken. Na Tudi was Marya aan de beurd. Marya die nu 13 jaar oud is, had duidelijk meer tijd nodig, maar daar ben je een meisje voor.. Zelf nemen we een hele dag in beslag om nieuwe kleren te winkelen, dus in die zin ging het best snel. Maar voordat ze ging passen stuurde ze eerst even de tolk, Andaleb en de filmploeg Jaring en Tsjeard, naar de gang. Wanneer ze de nieuwe kleren aan had riep ze, ze weer naar binnen. Na het zoeken naar leuke kleren, had ze een volledig witte outfit uitgezocht. Een witte legging, wit rokje en een wit shirtje. Omdat wit natuurlijk niet erg handig is hier in Tadzjikistan, heeft Houkje haar gelukkig kunnen overtuigen om toch een grijze legging aan te trekken. Nadat ze nieuwe kleren, schoenen en ondergoed had gekregen kon Anvar kleren passen. Ook zijn kleren waren duidelijk aan vervanging toe. Anvar had al snel een voetbal outfitje gevonden en loopt nu rond in Hollands voetbal outfit van Arjan Robben waar die erg trots op is en zei ‘dankje, dankje’.

Na een dagje werken gingen we rond 4 uur richting kamp om vervolgens met een groot deel van de groep en de kinderen die nu in ‘nieuwe’ kleren liepen, naar een internaat verderop te gaan. Onder de voorgangers naar Tadzjikistan onder de lezers, dit is het kamp waar jullie 2 jaar terug hebben gezeten. Het was de laatste dag van voor de kinderen op het kamp en dit werd feestelijk afgesloten. De kinderen voerde toneelstukjes op, zongen en dansten fanatiek op de Tadzjiekse muziek. Echt heel leuk om te zien, hoe zij dansen op de muziek. Op het laatst konden we met z’n allen samen met de kinderen dansen. Het was een leuke afsluiting na een dagje werken in het Internaat.

Een indrukwekkend dagje Dushanbe/Hisor.

Vandaag zijn wij Lisanne & Lois met Bauke, Odil (tolk) en de kampeigenaar naar Dushanbe en Hisor geweest om inkopen te doen voor de werkzaamheden. Want er moet natuurlijk van alles gekocht worden omdat we natuurlijk erg  goed bezig zijn. We hadden een hele boodschappenlijst met onder andere: deuren, ramen, staalborstel, plamuurmessen, kit, afwasteiltjes voor de plamuur, waterpas etc. We zijn als eerste gaan kijken naar zand om hiermee cement te maken. Dit koop je niet zomaar even in de winkel maar per truck. Deze trucks staan aan de kant van de weg, er zijn verschillende soorten zand en verschillende hoeveelheden. We hebben een 6 kub zand voor zo’n € 86 gekocht hier zaten de bezorgingskosten al bij in. Daarna zijn we richting een deuren en kozijnen winkel gegaan (een erg luxe winkel met airco dus het was er lekker koel) We hadden niet verwacht dat arm en rijk zo dicht bij elkaar konden liggen. Hier stonden we versteld van. In de winkel komen eigenlijk alleen maar rijke mensen, dit was ook duidelijk te zien. Helaas hebben we hier geen deuren kunnen halen doordat ze een aantal van de door ons bestelde deuren verkocht hadden aan andere mensen. Dit vond Bauke niet zo leuk het was omdat er een airco aanwezig was, maar anders kwam het stoom hem uit de oren weg. Wij citeren ‘’  se smoare der mar yn, wy gean  fuort’’ dat was wat hij zei. En zo gezegd zo gedaan.  Maar gelukkig wist onze topper Odil nog een plaatsje waar ook goede deuren verkrijgbaar waren,  in deze winkel zijn we uiteindelijk geslaagd. Ook moesten er boodschappen gedaan worden, dus gingen we naar de supermarkt. Onderweg hier naar toe werden we aangehouden door de politie, dit kwam doordat de kampeigenaar (taxichauffeur) door rood reed en er nou weer net politie om de hoek stond (ja hoor dat hebben wij weer). Hij moest uitstappen en ging in gesprek met de agenten. Na ongeveer tien minuten kwam hij terug bij de auto en kregen we te horen dat hij zijn rijbewijs kwijt was. Nu denkt iedereen natuurlijk dat hij niet meer mocht rijden nou beste lezers ‘’ welkom in Tadzjikistan’’  Hij kreeg een papiertje mee zodat hij vandaag nog mocht rijden. Maar hij moest de zelfde dag nog naar het politie bureau om een boete te betalen en zo zijn rijbewijs terug te vorderen. Maar ja ‘’ life goes on’’ Dus hop hop gas erop, en richting de supermarkt.

Daar aangekomen gingen we boodschappen doen. Toen de boodschappen gedaan waren gingen we naar een bouwbazaar waar we het gereedschap hebben gehaald wat op onze lijst stond. Het duurde daar wel even want in Tadzjikistan gaat alles even wat langzamer dan in Nederland, hierdoor waren wij Nederlanders dus bijna weggesmolten. Gelukkig kwam de kampeigenaar ons voor de deur ophalen, nou was er helemaal geen deur maar het gaat om het idee. Eenmaal aangekomen bij het kamp hebben we alles uitgeladen en opgeruimd. Daarna zijn we samen met Abe naar de rivier gegaan om af te koelen en ons te wassen.

Nou dames en heren wij hopen dat jullie genoten hebben van ons dagverslag.

Groetjes,

Moniek, Lisanne en Lois