Hallo allemaal

Vanochtend zijn we om half 8 opgestaan En we  hebben we om 8 uur ontbeten toen zijn we met de groep naar het internaat gegaan De groep Abe; Wycher, Wietske, Renske en Houkje hebben het magazijn gecontroleerd gaatjes geplamuurd die zijn klaar met het pur van de kozijnen afhalen de groep van Leslie; Floris, Sander, zijn bezig geweest met de deuren en hebben de kozijnen eruit gehaald en stukken en hebben toen opgeruimd

groep Gerlof; Gerben, Lisanne, Lois hebben pur weg gehaald bij de vensterbanken en hebben gemetseld
Groep Gieny; Moniek, Hilda, Gwen zijn bezig geweest met de kleding te soorten vouwen en in de kasten leggen

Om 5 uur zijn we terug naar het kamp gegaan we hebben een duik in de rivier genomen en ons even gewassen en we zijn daarna terug naar het kamp gegaan en hebben we hutsput gegeten.

Groetjes Gwen


Samen met Bauke, Tsjeard en Odil ben ik (Hanna) naar Hisor en Dushanbe geweest. Het was een hele indrukwekkende dag, ik heb echt gezien dat het hier in Tadzjikistan heel anders kan zijn als in Nederland. In Hisor hebben wij een soort van markt bezocht. Bauke had een lijstje gemaakt met de spullen die wij nodig zouden hebben om in het internaat te werken, dit waren onder andere breekijzers, betonspijkers en verf. Het was moeilijk om de spullen te kunnen vragen omdat de mensen op de markt geen Engels spraken, gelukkig hadden we onze tolk Odil mee. Toen we geslaagd waren op de markt gingen we zakken cement kopen. Hier heb ik wel om moeten lachen. De mannen waar wij dit bij kochten zouden het voor ons naar het internaat brengen, en dit ging dan ook op een speciale manier. De mannen hadden namelijk de zakken cement op het dak van de auto gelegd. Verder hebben we nog een bazaar in Dushanbe bezocht. Hier heb ik mij verbaast over hoe goedkoop al het spul was, terwijl er nog veel nauwkeurig handgemaakte spullen tussen zaten. Ik kan mij niet voorstellen dat de mensen kunnen rondkomen door een aantal van deze goedkope spullen te verkopen. Dit gaf mij een heel raar gevoel. Nadat we klaar waren met de inkopen zijn wij naar de flat gegaan waar de tolken wonen. Buiten de flat waren er vrouwen in een grote oven brood aan het bakken. Dit vonden Tsjeard en ik (overenthousiast met onze camera’s) natuurlijk wel interessant. Blijkbaar hadden de vrouwen wederzijdse interesse, want toen wij in de flat waren hadden ze aangebeld. Odil riep dat ik naar de deur moest komen want de vrouwen hadden een gigantisch brood voor mij meegenomen. Ik was zo verbaasd en gevleid dat ik niet meer uit mijn woorden kon komen. Dit was echt een moment om nooit te vergeten, hoe gastvrij de vrouwen hier waren ken ik niet in Nederland.  We hebben van het brood genoten en hebben daarna de rest van de inkopen gedaan, onder andere deuren voor in het internaat (wat nog wel eens wat moeite kostte). Kortom: een super dag in Tadzjikistan om nooit te vergeten.

Groetjes Hanna