In de ochtend vertrokken we met z’n allen in 2 busjes richting de autobazaar. Omdat de bazaar al vroeg sloot i.v.m. de Ramadan gingen we op tijd weg. Op de autobazaar waren leuke gadgets te halen en onderdelen te vinden voor de auto. Met de hulp van de tolken, die in de gaten hielden of we niet teveel betaalden en of de spullen ook allemaal wel werkten, konden we gerust inkopen doen. Niet alleen voor de jongens maar ook voor de meiden was het leuk shoppen. Na de autobazaar reden we met z’n allen naar de kleding bazaar. Op de kleding bazaar konden we leuke souvenirs en cadeautjes shoppen voor het thuisfront.

Diezelfde avond gingen we na het eten afscheid nemen van de kinderen in het internaat. Het internaat wat er nu donker bij lag, zag er nu ineens heel anders uit dan overdag. De kinderen lagen gelukkig nog niet te slapen en na een beetje zoeken troffen we ze in de ‘keuken’ van het internaat. Het was een emotioneel afscheid. Na het afscheid gingen we alweer koffers inpakken en kon iedereen kiezen wat hij/zij wilden gaan doen. Sommigen gingen slapen en anderen bleven op omdat we rond 4/5 u alweer richting vliegveld moesten.

Maandag 5 augustus

Op Dushanbe Airport aangekomen namen we afscheid van de tolken. Het afscheid van de tolken die ik toch als broers was gaan zien viel ook weer moeilijk. Na het afscheid gingen we inchecken op het vliegveld. De rij die bij aankomst nog erg lang duurde ging nu veel sneller. We lieten ons paspoort en ticket zien en konden doorlopen na het volgende checkpunt. Daar stuitte we echter op een probleem. Er was iets mis met ons visum, dit leidde toch wel tot spannende momenten want konden we nu wel of niet onze vlucht nog halen.. Gelukkig heeft Bauke handige connecties in Tadzjikistan en met behulp van Ype is alles gelukkig net op tijd goed gekomen en konden we richting Istanbul.

Omdat we in 2 groepen vlogen vanaf Istanbul moesten we daar al voor een deel afscheid nemen van elkaar. Een groep ging Istanbul in en de andere groep vloog al snel door naar Amsterdam. Doordat je alles samen meemaakt hebben we een leuke hechte groep, hierdoor was het weer lastig om al van een deel van de groep afscheid te moeten nemen.

Door: Moniek

 

Voor de  11 mensen die in Istanbul overbleven kostte het ongeveer 1½ uur voor we van de luchthaven af waren.  Na een dagvisum te hebben gekocht  moesten we nog door de douane, die in een zeer traag tempo werkte.  Zowel de beambten als de honderden passagiers zagen er zeer geïrriteerd uit.  Toen wij aan de beurt waren veranderde dat, de douanier die onze groep behandelde was zeer onder de indruk van de mooie vrouwen uit Holland.  De stemming sloeg om en nadat iedereen er door was kreeg de man van ons een groot applaus.  We zijn met 2 taxi’s naar het centrum van de stad gebracht, waar we konden genieten van de mooie historische gebouwen en vele winkels. Voor de dames was het moeilijk om zich te beheersen en kwamen overladen met tassen vol spullen terug uit de stad. Toen iedereen weer bij elkaar was zijn we weer met de taxi naar het vliegveld gegaan, waar we nu vrij vlot door de douane konden gaan.

Om ca 22.00 uur kwamen we op Schiphol aan, waar we werden afgehaald door familie en vrienden.  Omdat  we slechts nog met een deel van de totale groep waren, was het afscheid nemen gauw gebeurd  en ging ieder zijn eigen weg.

Op 25 augustus  hebben we nog een afscheidbijeenkomst om de reis  definitief af te sluiten.  Terug ziend op de reis  was het voor iedereen weer een geweldige ervaring om te gast te mogen zijn  in een land dat geheel andere normen en waarden kent dan de onze. We hebben een druppel mogen zijn op een gloeiende plaat door iets te kunnen betekenen voor de kinderen in het internaat. We hebben kennis kunnen maken met het land en zijn inwoners en als groep zijn we  hechte vrienden  van elkaar geworden.

Door: Abe