Onze laatste werkdag is aangebroken en we proberen vandaag onze werkzaamheden af te ronden. Na het ontbijt gaat een ieder om half negen weer naar het werk. Voor het laatst wordt er met de kinderen gewerkt en gespeeld.

De meesten van ons zien er na deze twee weken werken in moeilijke omstandigheden naar uit het werk te kunnen afsluiten.  De laatste lokalen worden nog afgewerkt  op een manier die misschien niet de onze is. Bauke loopt met de onderdirecteur van het internaat door de lokalen en deze geeft aan dat de werkzaamheden goed zijn gedaan. De schoonmaakploeg veegt de vloeren aan en de deuren kunnen worden dichtgedaan. De laatste rommel wordt met de kruiwagen opgehaald  net als door de plaatselijke Tadzjieken uit het raam gekieperd. Als in de  middag alles is opgeruimd en afgewerkt komt de onderdirecteur langs om ons allemaal te bedanken voor het werk wat wij in het internaat hebben verricht. Al het gereedschap wordt verzameld en in ons magazijn opgeslagen. We lopen nog een keer door het internaat en bekijken het kledingmagazijn waar alles keurig is gerangschikt. Ik denk dat we best wel tevreden mogen zijn met wat er dit jaar voor arbeid in het internaat is verricht. De kinderen kunnen nu in de winter de lessen volgen in lokalen, waar de wind en  de vrieskou buitengesloten is. Ook zien de lokalen er weer fris uit en zijn voorzien van nieuwe sluitende deuren.

Terug in het kamp, kan er weer worden gebadderd in de rivier of het badje. Het laatste avondeten wordt traditioneel gegeten in de stad. Onze Tadzjiekse vrienden, Andaleb, Odil, Paviz, Urmed, Ramazon en Sharofiddin zijn door ons voor dit etentje uitgenodigd. Ook gaat Bibi (oma) met ons mee. Zij dekt de tafels voor het eten, wast af en houdt het kamp netjes, zelfs maakt ze iedere dag mijn bed netjes op. We gaan weer met de taxi naar Dushanbe, waar voor ons gereserveerd is bij een Oekraïens restaurant.  We genieten hier van een heerlijke 3 gangen maaltijd en een gezellig samenzijn. Na afloop gaat een groep gelijk weer naar het kamp terug en de rest wil eerst nog even naar het mooi verlichte park, maar daar blijken de lampen helaas niet te branden.

Aan het eind van deze laatste werkdag kunnen we met een goed gevoel op ons verblijf hier terug kijken.

Door: Abe