Hallo mensen die nu al heel lang wachten op een dag verslag.

Ik wil eerst even sorry zeggen voor het lange wachten op dit dagverslag. We hadden het erg druk, dus ik kon niet op tijd het verslag afmaken.

Tot nu toe vind ik het hier geweldig in Tadzjikistan. De eerste dag was alleen wat minder, omdat ik zag hoe slecht het internaat er eigenlijk bij staat. Ik was ook een beetje boos op de mensen in het internaat, omdat ik zag dat de dingen die de groepen van voorgaande jaren hebben gebouwd nu alweer vervalen zijn omdat het niet onderhouden word. De mensen van voorgaande jaren hadden er zo veel werk aan gehad en dan zie je dat het alweer kapot is, dat maakte mij boos. Maar nu ik zie wat wij voor de kinderen betekenen ben ik wel bijgedraaid. Ik ga elke dag weer met plezier naar het internaat om te bouwen en om een glimlach op het gezicht van de kinderen te toveren.

Dan begin ik nu met het echte verslag. In de ochtend gingen we weer in het internaat werken. De dames gingen eerst met de kinderen tandenpoetsen en wassen en daarna kleren passen. Dit zijn voornamelijk winterkleding die wij van jullie mee hebben gekregen vanuit Nederland. Wij mannen gingen met het verven van de kamers verder. De kleding kast met de nieuwe stellingen is nu zo goed als klaar. Daarom hebben de kinderen ook winterkleding gepast, zodat als de winter begint de kinderen zo hun eigen stapeltje kleding kunnen pakken. s’ Middags hadden we vrij en gingen we naar de bazaar. Er waren drie groepen, één groep ging naar de kleding bazaar, één groep ging naar de auto bazaar en er was één groep die ging naar de dierentuin. Ik zelf ging naar de dierentuin.

Eerst reden we met het taxibusje naar Dushanbe, daar gingen we eerst opzoek naar een pinautomaat. Dit was erg lastig omdat er een storing was over heel Dushanbe. Uiteindelijk konden we pinnen bij de grote bank. Toen gingen we even naar de bazaar om cadeautjes te halen voor de ouders van de tolken waar we dinsdag naar toe gaan om te eten. Toen gingen we eindelijk naar de dierentuin. De entree was 2 Somoni per persoon, dit is ongeveer €0,34 per persoon. We waren met 10 mensen dus dit was 20 Somoni, €3,40. Die prijs stelt weinig voor maar dierentuin stelt ook niet veel voor. Er waren in totaal wel iets van 15 beren in de dierentuin. De meeste beren zaten alleen in een betonnen hokje van nog geen 6 vierkante meter zonder een buitenruimte of vegetatie. Er zaten ook leeuwen en jachtluipaarden in zo’n hokje. Het zieligste wat ik heb gezien is dat er een beer een stukje brood probeerde te pakken door zijn poot helemaal door de tralies te steken. Hij kon uiteindelijk net niet bij het broodje. Er waren ook veel gieren en geiten in de dierentuin. De andere bezoekers van de dierentuin waren ook pestkoppen, ze gingen stenen gooien naar een slapende kameel en ze gingen het gewei van een hert vastpakken. De enige dieren die wel een fijn leven hadden in de dierentuin waren de konijnen, die hadden een twee keer zo groot hok als de beren. We waren zo uitgekeken in de dierentuin of beter gezegd ‘zielige dierentuin’. Na de dierentuin gingen we naar een terrasje waar we met de anderen hadden afgesproken. Daar gingen we bekijken wat we allemaal gekocht hadden en namen we een drankje. Toen de tolken die aan de ramadan doen mochten eten, zijn we naar de ‘Southern fried chicken’ geweest, een soort van Mc. Donalds.

Toen we weer terug in het kamp waren ging iedereen direct op bed. Iedereen was doodop na een lange warme dag.

Door: Wycher Wind