statistiekenAls eerste wil ik jullie allemaal heel erg bedanken voor het meeleven en de nieuwsgierigheid voor de reisverslagen. Bauke en ik kunnen precies zien hoeveel mensen er op de website komen en het is echt geweldig hoe hoog dit aantal is!

Half acht de wekker – zoals elke morgen tot nu toe – was voor sommigen wel wat zwaarder dan de voorgaande ochtenden; het terras in Doesjanbe was zeker gezellig!

Na het eten werd de groep verdeeld onder Luitzen, Johan, Abe en Harm.

Luitzen werkte samen met Wycher, Hein, Celesta en Gerlof aan de bekisting en het storten van de nieuwe vensterbanken in de slaapkamers.

Johan kreeg Jan en Lisanne bij zich om de nieuwe deuren en deurkozijnen te plaatsen.

Harm mocht beginnen aan de slaapkamers met verven. Joldert, Houkje en Dieuwke hebben hem hierbij geholpen.

Sjoerd ging bezig met de nieuwe stopcontacten en verlichting voor alle slaapkamers.

De kinderen werden ’s morgens nog vermaakt door Lisanne en Houkje.

Ikzelf mocht vandaag Abe helpen samen met Ayla. Onze taak was het maken van een stelling in het nieuwe opberghok voor de kleren van de kinderen die wij mee hebben genomen.

Dit opberghok zat eerst op slot en omdat de lerares niet aanwezig was waarvan het hok eerst was, hebben we het slot er maar af geflext. Binnen in het hok lag nog allemaal rotzooi waarvan je soms echt dacht, what the f*ck moeten die leraren met deze rommel. Terwijl het hok leeg werd gehaald sneed Ayla zich aan een stuk glas, gelukkig niet super ernstig. Na wat meten en discussiëren wat nou de beste manier was om een stelling te maken die waterpas staat in een scheef internaat zijn we begonnen met het zagen van het hout. Toen de eerste paar hout stukken aan elkaar werden geschroefd haalde Abe zijn vinger open aan de zaag die werd gebruikt als winkelhaak, alweer bloed…

Twaalf uur, etenstijd. Iedereen zat aan tafel en Harm voelde zich niet lekker, ging naar zijn bed en gaf aan dat het niet goed zat. Dus Abe rondbellen om uiteindelijk een auto te regelen om samen met Lisanne en Harm naar het ziekenhuis te gaan. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen met Harm, hij had een te hoge bloeddruk en na een prik en een pilletje kreeg Harm alweer praatjes.

Omdat Abe mee was naar het ziekenhuis met Harm, moesten Ayla en ik ons zelf redden met de stelling. Uiteindelijk kwam Jan er ook bij, want hij had op het moment toch niks te doen. Dus met zijn drieën hebben we de laatste planken op maat gezaagd. Nadat Hein nog even langs kwam en we heerlijk hebben zitten lachen om Ayla haar boormachine kwaliteiten, haalde ik toch nog bij de laatste plank mijn vinger open aan de zaag, nog meer bloed. De stelling is afgekomen, met bloed, zweet en tranen.

Na het werken zijn we met zijn allen nog even naar de rivier achter het internaat geweest om te gaan zwemmen en af te koelen, want overdag bereikt het kwik de 40 graden wel! Daarna hebben we tot 19.41 uur gewacht met eten (plof), zodat de Tadzjiekse tolken die aan de Ramadan meedoen ook tegelijk mee konden eten. ’s Avonds hebben Bauke en Celesta in het internaat nog de kinderen hun tanden gepoetst. Daarna is er nog heerlijk nagezeten onder het genot van een biertje in het kamp. Nadat het bier op was en de meesten al op bed lagen, werd er bij ons in de kamer nog even geouwehoerd; ja, alweer een scheerschuim gevecht en dit keer was Hein het doelwit.

Alles weer schoon en het licht ging uit.

Lekker koese!

Door: Sander Wind