Het gaat goed!!

Zoals jullie al hebben kunnen lezen is het elke keer weer een hele omschakeling van mensen om hier te zijn. Vooral voor degene die hier voor het eerst zijn. Dit was zoals Abe al zei ook dit keer weer het geval. Het is voor ons moeilijk te begrijpen dat  de mensen hier ogenschijnlijk het leven passief aan hun voorbij laten gaan. Dit is ook niet te begrijpen als je niet weet wat de omstandigheden hier zijn. Waarom ondernemen de mensen hier niets? Dit heeft alles te maken met hoe het Russische systeem hier vroeger was. En hoe ze zijn achter gelaten toen die zijn vertrokken. Daarnaast hebben de mensen gewoon niet het geld om ook maar iets te doen. Een voorbeeld hiervan is dat de motor van de waterpomp kapot was toen we hier kwamen. Als we hier nu niet geweest waren zou die niet gerepareerd zijn en zouden de mensen van het internaat in het vervolg gewoon het water uit de rivier gaan halen. Het watersysteem zou dan worden verlaten. Wij hebben de ruilmotor betaald en ik heb met hun afgesproken dat zij het vervoer van de motor naar het internaat zouden betalen. Zelfs die 100 Somoni (17 euro)daarvoor was in het internaat niet aanwezig. Voor het betalen van een goedkope verfkwast moet hier gespaard worden. Het spul werkt hier dus zolang het werkt.

Voor ons is het aan de andere kant weer erg moeilijk om hier rekening mee te houden en het botst eigenlijk met ons verstand. Dit is ook de reden dat we zijn afgestapt van het idee dat we in het wasgebouw moderne wasmachines en tanks moeten gaan installeren.  Als er in het hele systeem ook maar 1 slang lek raakt of de waterpomp begeeft het weer, dan is alles voor niks geweest. We hebben dan ook 3 nieuwe semi automatische wasmachines aangeschaft die je dan ook gewoon met emmers water kan vullen en waarvan de werking niet afhankelijk is van andere zaken. Gerlof en Sjoerd hebben het wasgebouw dan ook aangepakt gisteren en de machines geïnstalleerd wat eigenlijk niet meer inhoud dan de stekker in het stopcontact te steken. De oude wasmachine heeft Sjoerd gemaakt en die werkt nu ook weer goed. Ze kunnen nu dus 40 kg per wasbeurt wassen. Verder hebben ze gisteren waslijnen gemaakt en de stellingen voor de was opgelapt en aan de muren vastgezet.  De rest van de groep is weer bezig geweest met de kamers en de dames hebben weer activiteiten met de kinderen gedaan. De indeling daarvan doen ze zelf.

Het gaat goed. Elk jaar leren we er een stukje bij en elk jaar verloopt het een stukje beter. We hebben dit jaar nog geen seconde stil hoeven te staan omdat er geen materiaal was en we hebben goed en genoeg gereedschap. Ook zijn de activiteiten dit jaar anders dan voorgaande jaren om de groep wat meer kennis te laten maken met de cultuur en ook om te begrijpen waarom zaken hier anders zijn dan bij ons. Zo heeft iedereen kunnen meemaken hoe de families van de tolken hier leven. Ook hebben we een vrije middag ingevoerd zodat iedereen die zelfstandig in kan vullen.  Het idee hierachter was dat men gebruik zou maken van het openbaar vervoer en de lokale taxi’s maar als ze wilden konden ze ook een taxi bestellen op eigen kosten. Regel het zelf maar, neem een tolk en een telefoon mee. Dit had wel wat voeten in aarde maar uiteindelijk had iedereen een plan en werd het met een beetje hulp goed geregeld. Volgend jaar zou ik graag willen dat de groepjes nog wat kleiner zijn, maar het is toch wel zo spannend dat men liever de veiligheid van een wat grotere groep opzocht. Grappig om te zien en mee te maken en het is toch een hele ervaring dat ze dit zelf moesten organiseren in een land als dit.

Ook de werkzaamheden liggen op schema en we krijgen het dit jaar af. Daar zit ik niet over in. We hebben waarschijnlijk zelfs tijd over om zaterdag nog naar de bazaar te gaan maar ik houd nog even een slag om de arm. Er is een behoorlijke voorraad kleding voor de winter, het voedselproject loopt goed en is nog steeds nodig. Je kan zien dat de kinderen achter lopen in hun ontwikkeling.  Ze lijken 4 jaar jonger dan ze werkelijk zijn.  Voor de kinderen die hier in de vakantie achter zijn gebleven heb ik een dvd speler en films aangeschaft. Het oudste meisje verveelde zich enorm als de groep in het kamp zat en was erg treurig. Ze vertelde haar verhaal van hoe ze in het internaat was gekomen en dat is elke keer weer indrukwekkend om dat soort dingen te horen. In het kort komt het er op neer dat haar moeder vaak dronken was en veel in disco’s en bars zat. Hier houdt dat in dat ze een prostituee was.  Het huis waar ze woonden was niet van hun maar de moeder had het verkocht. Als onderpand werd ze aan de eigenaren van het huis gegeven en ze heeft haar moeder nooit weer gezien. Ze heeft 5 jaar bij die mensen gewoond en werd ook veel geslagen en ze moest veel werk doen. Uiteindelijk hebben deze mensen haar in het internaat gebracht. Onvoorstelbaar……

Nu helpt ze de meiden met het tandenpoetsen en wassen en hebben we voor de stichting een naaimachine  en stof aangeschaft zodat ze kan leren om zelf kleding te maken. Ze is bijna 18 en kan nog 1 jaar in het internaat , dan gaat ze naar de stad om verder te leren. Je vraagt je dan af hoe ze het zal redden en hoe haar toekomst eruit zal zien. Veel van deze kinderen hebben dit soort verhalen en zijn erg beschadigd en het is ook niet vreemd dat er dingen kapot gaan in het internaat. Zet eens 6 of 12 Nederlandse pubers in een kamer en laat ze gaan, kijk dan eens wat er gebeurd. Hier heb je te maken met beschadigde kinderen en materiaal van zeer slechte kwaliteit en begeleiders die al genoeg problemen hebben van zichzelf. We moeten dan ook zeer voorzichtig zijn om direct met een oordeel klaar te staan. Als alles goed was hoefden we hier niet te zijn.

Ik ben dan ook erg dankbaar dat ik voor de stichting dit allemaal kan en mag doen en ook al lijkt het soms uitzichtloos, één glimlach op het koppie van zo’n kind is voor mij genoeg om te beseffen waar we het voor doen.

Door: Bauke Bakker