Lieve mensen,

Als oudste van de groep wil ik ook graag mijn verhaal even kwijt. Leslie vraagt zich af of de oudjes nog een beetje mee kunnen komen. Ik denk dat dat het zeker het geval is, zowel op fysiek gebied als het meedoen in de groep.

Net als alle andere “nieuwkomers” was de eerste indruk van hetgeen ons te wachten stond niet erg positief. Dit was voor Bauke erg moeilijk. Gelukkig was dit na een dag heel anders. Wij kwamen tot het besef dat alles wat wij voor de kinderen hier konden doen  voor ons en de kinderen  erg belangrijk is. Het is nu zo dat ik van alle dagen geniet, zowel als we bezweet en dorstig aan het werk zijn en als kunnen genieten van de omgeving. Ik ben blij dat ik mee heb mogen gaan.

Vandaag was een bijzondere dag voor de groep, wij namelijk werden in de gelegenheid gesteld om kennis te maken met het gezinsleven van de Tadzjieken. Daar enkele mensen  van de groep onzeker waren over wat hun te wachten stond wat het een betreft, wilden zij achterblijven op het internaat. Het tandenpoetsen van de kinderen gebeurt nu door de leerkrachten van het personeel, dus daar hoefde geen mensen voor worden ingezet. De achterblijvers hebben zich ondanks de hitte weer geweldig ingezet, de achterstand van het afwerken met cement en roodband kon nu mooi worden ingehaald. De anderen van de groep zijn in groepjes van 2 of 3 mensen bij ouders van onze tolken op bezoek geweest.

Ik ben met Houkje en Sander op bezoek geweest bij de ouders van Kholmurod en Parviz, zij wonen hier niet zover vandaan. We waren daar om ongeveer om 12.30 uur. We werden daar hartelijk door de vader van de beide mannen in de gastenkamer ontvangen.  De moeder bleef voor ons nog even verborgen. We konden plaats nemen op een groot kleed op de grond met kussens er om heen. Gelijk na aankomst  werd het kleed gevuld met schalen met voedsel . We werden overladen met brood, koekjes, snoep, tomaten en vruchtensappen. We hebben hier slechts weinig van gegeten, ondanks dat het allemaal heerlijk smaakte. De beide tolken en hun vader hebben er zelf niets van gegeten omdat er nog Ramadan is. Tussen zonsopgang en zonsondergang wordt er door de moslims dan niets gegeten. (Ik ben vorige week ook nog een keer met Kholmurod naar de moskee geweest, wat ook een bijzondere ervaring is geweest) Tijdens het eten hebben we met Kholmurod en zijn vader gesproken over relaties en huwelijken. De ouders zoeken in principe voor hun kinderen een partner, die ze overigens wel kunnen weigeren.   Relaties tussen moslims en westerse mensen zijn dan ook vaak moeilijk.  Het viel mij op dat er vrij met hun over gesproken kon worden. Houkje is met de tolk en de moeder van hem de benedenverdieping van de woning gaan bekijken, hier mochten Sander en ik niet komen omdat daar vrouwen waren. Daar het zonder de tolk moeilijk praten was met de gastheer, hebben we gevraagd de tuin te mogen bekijken. De ze was geheel vo l geplant met frambozenstruiken. De frambozen werden op de bazaar of langs de weg verkocht. Ook stonden er twee geiten, waarvan de eerste morgen wordt geslacht voor het eten in de moskee en de tweede volgende week voor het suikerfeest. Van de twee kalveren wordt er een voor de winter geslacht en is de ander gereserveerd voor een eventuele bruiloft van een van de tien kinderen. We hebben daarna de oven en de bovenverdieping nog bekeken, Aan het eind van de middag hebben we op een soort verhoging onder de druiventrossen  nog van een vruchtendrank kunnen genieten. Als dank voor de ontvangst hebben we een doos met chocolade gegeven en een envelop met inhoud, vrij te besteden voor het dorp of iemand in het dorp. Dit werd in dank aanvaard. Het was voor ons een hele belevenis. Na een hartelijk afscheid zijn we terug komen lopen naar ons kamp.  Vana vond hebben we lekker in het kamp gegeten van gevulde paprika’s, klaar gemaakt door Andaleb.

Zoals bijna iedere avond werd de dag met de ouderen doorgenomen en de planning gemaakt voor de volgende dag,

Wat mij opvalt in dit land is dat het tempo van iedereen zeer laag ligt, maar zodra er in de auto gereden wordt gaat het tempo tot een vaak voor ons onaanvaardbaar tempo opgevoerd. Je moet je dan bedenken dat er van alles los op de weg loopt, zoals mensen, koeien, geiten en ezels. De dagen vliegen hier trouwens ook snel voorbij, nog een aantal dagen en dan kunnen wij ons weer klaar maken voor de terugreis. We moeten echter nog wel het nodige werk verrichten.

Dit is dan weer het verslag van deze dag en hebben jullie een indruk hoe deze dag is verlopen.

Een hartelijke groet, Abe Timmermans