Jullie zullen wel denken: ‘Waar blijft dat volgende verhaal nou?’. Sorry jongens, we hebben ons niet aan de afspraak gehouden dat we elke dag een berichtje sturen. Dit omdat we er gister niet aan toe gekomen zijn.

Het laatste bericht is zaterdagavond geschreven door Bauke. De groep is vertrokken van het kamp in 2 busjes naar de hoofdstad Dushanbe. Even lekker Dutch food bij de look-a-like Mac Donalds. Vervolgens zijn we naar het park gelopen dat naast het President gebouw staat. We zagen even een andere kant van Tadzjikistan: Grote kleurige fonteinen en perfect gestrate paden. We hebben een groepsfoto gemaakt voor het beeld van Mr. Somoni. Een beeld wat ‘streng’ bewaakt wordt door politie omdat een groot deel hiervan uit goud bestaat. Maar ach, wie durft deze brave Hollanders nou te weigeren? Na lekker rond gelopen te hebben in het park, hebben we met zijn allen nog een drankje gehaald op het terras.

Zaterdag werd gevraagd of er zondag uitgeslapen mocht worden, zeker! 11 uur ontbijt en 12 uur in de bus. Maar van uitslapen kwam niet veel. Bijna iedereen was rond 9 uur alweer klaar wakker en ging even een momentje voor zichzelf pakken. Om 1 uur arriveerden de taxi’s en zijn we met 2 busjes richting de bergen gegaan. Eerst 3 kwartier naar de stad Dushanbe en vervolgens nog een uur de andere kant op. Daarna hebben we de auto’s aan de kant gezet, de tassen gepakt, brood, drinken en andere lekkere dingen en zijn we een stukje de bergen in gelopen (5 tot 10 minuten).

Op een pracht plek hebben we ons spullen neergezet  en kon iedereen chillen onder de boom, in het water of nog een klein stukje lopen. Het was een ontzettend gezellige middag met natuurlijk mooi weer (verrassend hé?)

De groep is momenteel aan het werk in het internaat maar ik moest nog even het 1 en ander regelen en ben achter gebleven op het kamp. Straks de was voor de groep opvouwen en stiekem hun bedjes opmaken want dat verdienen ze wel even!!

Vanavond weer een verslag van 1 van de groep over vandaag en misschien ook wel wat foto’s.

Groetjes Anna-Rixt

Ps. Voor wie zich afvraagt waarom streng tussen haakjes staat bij het stukje over het streng bewaakte beeld van Mr. Somoni: De politie is hier niet bepaald streng. Ik reed bijvoorbeeld even van het internaat naar het kamp. Nooit politie maar nu wel. En ja hoor, aangehouden! De normale chauffeur (en tevens vriend van ons) en tolk Ramazon erheen met mijn rijbewijs. Ik er vervolgens heen met mijn paspoort. Zegt de politie; ‘laat maar even zien of je kan rijden’. 2 meter en toen wenste hij mij een goede reis.