Het is nu mooi rustig in het kamp omdat de groep onder leiding van Anna- Rixt, Durk Willem, en Leslie naar Dushanbe zijn. Ik vond het wel lekker om even een paar uurtjes alleen op het kamp te zijn, gezien het allemaal best wel druk is geweest de afgelopen week.

Vanochtend hebben we op de vaste tijd weer ontbeten en zijn we daarna weer met het busje naar het internaat gereden. De jeugd heeft trouwens wel steeds meer hulp nodig om wakker te worden. We hebben vandaag  best veel gedaan, de deuren zijn op 2 na geplaats en de ramen zitten er allemaal weer in. Dit ging mede zo vlot omdat we gisteren veel voorbereidend werk hebben gedaan. Het lijkt dan dat er niet zo veel gebeurd maar daarna is het een peulenschil. De laatste 2 deuren konden we niet plaatsen omdat de ene deur een andere kleur had en de andere te groot was. Maar dat lossen we maandag allemaal wel weer op. Ook is de muurschildering van Tom en Jerry klaar, het is erg mooi geworden.

De stukadoor werkt het hele weekend door zodat we hopelijk na het weekeinde kunnen beginnen met het schilderen en sauzen van de kamers. We moeten ook wel opschieten want op 1 September komen alle kinderen weer terug en dan moet alles weer klaar zijn. Het is jammer dat dan al die oude bedden dan in die mooi opgeknapte kamers moeten. Dat is dan ook iets wat op mij een zeer grote indruk maakt. De bedden van de kinderen zijn echt op. Er is letterlijk geen hout meer over om nog fatsoenlijk een spijker in te slaan, om over de matrassen dan nog maar te zwijgen. Er zijn er bij waar ik mijn hond nog niet eens op zou laten slapen. Ik weet niet of dit nu in een dag verslag gemeld moet worden, maar het zijn wel de  dingen waar je tegen aan loopt en de gevoelens die daarbij opkomen. Maar daarom zijn we hier ook, om daar een verschil in aan te brengen.

Als we aan het werk zijn dan denk je daar verder niet zoveel bij na, maar zo nu en dan word je even met de neus op de feiten gedrukt. Rond een uur of 12 was er weer zo’n moment. Er was een militaire muziekgroep gekomen om voor de kinderen te spelen en te zingen. Alle kinderen waren in hun beste kleren gestoken en gewassen. Zo had ik ze nog nooit gezien, wat een verschil zeg. Een uur lang hebben ze samen met onze jeugd gedanst, en iedereen straalde. We hebben daar video opnamen van gemaakt en ik zal proberen de beelden naar Janneke te sturen, zodat zij ze naar jullie door kan sturen.

Marije loopt weer als een kieviet . De wond is mooi genezen en daar zijn we erg blij om want dat had ook heel anders af kunnen lopen. Verder gaat het best met de gezondheid van iedereen, alhoewel er toch een paar zijn die zich soms niet helemaal fit voelen. Maar dat heeft meer te maken met de hoge temperatuur en niet genoeg eten en drinken en dat soort zaken. Van problemen zoals die er voorgaande jaren waren is geen sprake  en ik hoop dat dat ook zo blijft. Het is een goed besluit geweest om tussen de middag niet op het internaat te eten want daar loop je de besmetting op, en op het kamp is het poerbêst.

Nou zo eerst maar weer even. Morgen komt er we weer een heel ander  verhaal want dan gaan we de bergen in om te sneeuwballen. (Denk ik)

Groet,

Bauke