Aan mij de eer om voor vandaag het verslag te maken.

Vanochtend lekker op tijd met onze supertaxi naar het internaat gereden. Dit is iedere dag weer een genot. Met 21 man in een afgekeurde Russische bus ( merk Gazel ) lachen we ons iedere rit weer slap. Vandaag weer lekker gewerkt. De opstart problemen van de eerste dagen zijn nu een beetje achter de rug, en begint iedereen een beetje zijn draai te vinden.

Er zijn nu inmiddels 21 nieuwe kunststof kozijnen geplaatst door een lokale aannemer. De oude kozijnen hebben we samen eruit gesloopt. Dit tot grote vreugde van de inwonenden van het internaat. Het oude kozijnhout werd namelijk in no- time door hun afgevoerd. Ze gebruiken dit namelijk in de winter weer voor hun houtkachels. Zelfs het oude glas wordt eruit gehaald en bewaard. Het plaatsen van de nieuwe kozijnen en deuren in de gang, gaat ook vlot, Er zijn nu 10 van 21 geplaatst, en afgemetseld.

Het is bijzonder om mee te maken, dat ook de lokale mensen spontaan beginnen mee te helpen, en op te ruimen. Dit terwijl ze in het begin vooral toekeken. Dit is waarschijnlijk ook de kern waar het om gaat, als we spreken van ontwikkelingswerk.

Vanmiddag hebben we bezoek gehad van 2 Tadzjieken die we hebben ontmoet op het vliegveld van Riga, en inmiddels al sinds de oorlog van 1992 in Nederland  wonen en werken. Deze broers hun moeder is destijds vermoord, en ze zijn nu pas voor het eerst weer in Tadzjikistan. Had een brok in mijn keel toen ze het verhaal deden. Ze werken allebei als technisch tekenaar, en waren onder de indruk van wat wij hier doen.

We hebben het goed hier. Prima eten, en een gezellige ploeg.

Morgen tot 13.00 uur werken, en dan even vrij.

De groeten,

Leslie